Ontbinding arbeidsovereenkomst topfunctionaris Woonzorg; gemaximeerd op grond van WNT (€ 75.000)

Ontbinding arbeidsovereenkomst topfunctionaris Woonzorg; gemaximeerd op grond van WNT (€ 75.000)

De Wet normering bezoldiging topfunctionarissen publieke en semipublieke sector (WNT) stelt maxima aan (onder meer) de ontslagvergoedingen voor topfunctionarissen in de semipublieke sector, waaronder de zorg en woningcorporaties. De wettelijke maxima gelden echter voor afspraken tussen de werkgever en werknemer. In de rechtspraak wordt verschillend omgegaan met de maxima uit de WNT wanneer de beëindiging van de arbeidsovereenkomst eenzijdig wordt nagestreefd door de werkgever. De kantonrechter te Amsterdam had over een dergelijke zaak te oordelen bij uitspraak van 5 juni 2014 (ECLI:NL:RBAMS:2014:3535).

Ontbinding arbeidsovereenkomst en WNT

De feiten in de hiervoor aangehaalde casus liggen als volgt. Werknemer is in dienst van Woonzorg en aan te duiden als ‘topfunctionaris’. Woonzorg heeft gereorganiseerd, de functie van werknemer is komen te vervallen en Woonzorg verzoekt ontbinding van de arbeidsovereenkomst. Daarbij wordt aangegeven dat een vergoeding van maximaal € 75.000 reëel is, met een verwijzing naar het plafond in de WNT. Werknemer stelt dat de verzochte ontbinding moet worden afgewezen, maar mocht het toch worden toegewezen dan zou hem daarbij een vergoeding van € 305.700 bruto (neutrale kantonrechtersformule) toekomen, nu de WNT niet van toepassing is op de ontbindingsprocedure.

Rechter ontbindt en verwijst naar WNT

De kantonrechter meent dat er voldoende grond is om de arbeidsovereenkomst te ontbinden.
De kantonrechter overweegt verder dat hij bij de bepaling van de hoogte van de vergoeding de WNT als uitgangspunt neemt en niet de kantonrechterformule. De kantonrechter verwijst naar andere rechtspraak en sluit zich aan bij de daarin opgenomen overweging dat ‘de in de WNT opgenomen maximering van de ontslagvergoeding een in recente wetgeving verankerde neerslag van het maatschappelijk breed gedragen gevoelen dat in de (semi-)publieke sector in beginsel geen plaats meer is voor hoge ontslagvergoedingen die betaald worden uit de publieke middelen’.

De kantonrechter overweegt dat, om te voorkomen dat de WNT aan kracht zal inboeten, van belang is dat ook voor de kantonrechter de maximale vergoeding op grond van de WNT als uitgangspunt geldt en beoordeelt – overeenkomstig de maatstaf voor toetsing van de in een Sociaal Plan opgenomen ontbindingsvergoeding – of de aangeboden vergoeding tegen deze achtergrond tot een evident onbillijke uitkomst leidt. Mede omdat de werknemer naast de ontbindingsvergoeding ook nog aanspraak kan maken op een wachtgeldregeling uit hoofde van de CAO Woondiensten (die op de arbeidsovereenkomst van toepassing is) meent de kantonrechter dat van zo’n situatie geen sprake is en hij ontbindt de arbeidsovereenkomst onder toekenning van een vergoeding ad € 75.000,–.

Advies WNT

Bent u werkzaam in een sector die bestreken wordt door de (reflexwerking) van de WNT? Onze arbeidsrechtadvocaten adviseren u graag.